Drie bloedstollend spannende wintercups Bryan Eerden
|
Door de winterse omstandigheden konden we 10 januari pas de eerste winterscup rijden, vreselijk om zo lang niet te kunnen rijden. Ik was dan ook heel blij dat de wedstrijd doorging. Deze was in Eindhoven. Koud was het wel maar daar kon ik me goed tegen kleden. Ik ben vrijdags al met mijn vader naar het circuit gegaan om te trainen. Aan het eind van de dag waren we zeer tevreden, de kart lag goed en de tijden waren prima. Zaterdag hebben we weer lekker getraint en hebben we nog ff alle puntjes op de iiiiiii gezet. Ja, en dan de grote dag. Zondag, weer een koude maar nog droge dag, al was er wel sneeuw voorspelt. Alles ging prima. Zou het dan toch weer een keer meezitten na zoveel tegenslagen. De kart was tip top in orde en ik was ook in mijn goede doen. Ik reed snelle rondetijden, dat betekende dat ik de eerste manche als tiende in positie kon starten. Hopen dat de start goed zou gaan. Ja hoor deze ging goed en ik kon me naar voren rijden en reed als vierde over de streep. Dat zou nog wat worden in de finale.
Nou, en het werd wat deze finale, ik heb me de veters uit de schoenen moeten rijden. Door een klein tikje ging ik nog ff het gras in, dit kwam ook een beetje door het inmiddels slecht geworden weer, Sneeuw, maar ik kon hem weer gewoon de baan op rijden. Ik heb alles gegeven om weer in de top 3 te komen, en dat is me gelukt, ik kwam als derde over de finischlijn. Apetrots was ik, maar zeker ik niet alleen ook Pierre en mijn ouders waren blij dat we eindelijk weer een beker binnen hebben gehaalt. Nu nog twee wintercupwedstrijden, hopen dat deze net zo goed mogen gaan. En die gaan goed lees maar verder in dit verslag! |
En het is zover, twee wedstrijden in één weeknd. Zwaar zal het zeker gaan worden, maar ik heb er veel zin in.
Zoals altijd gaan we vrijdags al naar het circuit om te trainen. Nadat we de teamtent hebben klaargezet en alle spullen op de plaats hebben ga ik na een korte kartinspectie van mijn pa de baan op om te trainen. Alles ging prima dus op naar zaterdag. De baan was nat dus op regen banden. Het ging buitengewoon goed, dus het moest vandaag ook lukken om voorin mee te komen. Aan mij en aan de kart kon het niet liggen. Het tijdrijden ging echt goed en ik kon na 10 minuten een tijd neerzetten die een derde plaats waardig was. Top vond ikzelf maar zeker pa en Pierre waren zeer verrast.
De eerste manche kon ik deze positie goed vasthouden. Ik had een felle maar zeker sportieve strijd met Denzel Mafait, maar hij kon de kart toch voor me houden tot de eindstreep. Ik kwam dan als vierde over de streep.
Deze plaats kon ik in de finale vasthouden, ik heb alleen maar gedacht, als ik deze plaats heb sta ik goed in het klassement dus vasthouden. En het is me gelukt, ik ben als vierde geeindigd. Een goede uitgangspositie vóór de laatste wedstrijddag. Daar moest ik het gaan maken om in de top 3 te eindigen.
Deze beslissende dag is zondag al, dus eind van de dag alles weer in orde maken voor de finaledag.
Zondag aangekomen op het circuit hebben pa en ik alles netjes klaargezet voor de finale. De kart was weer toppie in orde en ik was er ook helemaal klaar voor. Mijn moeder en zussen zijn natuurlijk ook weer mee, mijn meest trouwe supporters.
De training gingen we op regenbanden omdat de baan erg nat was, met tijdrijden ging ik ook op regenbanden. Jammer, foute keuze want tijdens de race werd de baan steeds droger en gingen mijn banden kapot. Ik had een snelle tijd neergezet maar moest deze in de laatse rondjes weggeven aan de mannen op slicks. Uiteindelijk reed ik een zesde tijd. Pffff......dat word knokken de volgende manch.
Toen was het zover, de eerste manch ging beginnen, zesde positie dus aan de buitenkant starten. Altijd lastig, maar dit keer ging het geweldig. Ik kon naar voren rijden nog voor de eerste bocht, dit leverde mij 2 plaatsen op. Ik heb gereden voor wat ik waard was en de spanning was te snijden. Nadat ik er nog bijna af ging heb ik de derde plaats over kunnen nemen en deze tot de laatse ronde vast weten te houden.
En toen, ja toen gebeurde het, in de laatste ronde wist ik Merijn Kremers te pakken en ging als tweede over de streep.
Yes het was me gelukt, nu kon het toch niet meer stuk, dat zou een felle strijd worden in de finale.
En dat werd het, we gingen van start. Op naar de laatste 15 minuten van deze wintercup. Het moest toch een keer lukken na zoveel inspanning en strijd, ik moest toch weer eens een beker binnen zien te halen.
Het stoplicht ging op groen en daar ging het geweld los, Merijn wist me hier in te halen en we bleven telkens met elkaar in strijd. Het werd stuivertje wisselen. Spannend! Het heeft lang geduurt voor ik hem weer kon inhalen, dan was hij 2 en dan ik weer. Nog ongeveer vier ronden, maar ik kreeg het maar niet klaargespeelt om hem in te halen. Maar toen gebeurde het weer. Twee bochten voor de finale pakte ik hem, mijn hartslag was zo hoog dat een bloeddrukmeter op hol zou slaan.
yesyesyesyes....ik was tweede, ongelofelijk. Het publiek ging uit hun dak na deze spannende strijd. Mijn vader was niet te houden, en Pierre was dolgelukkig. Al met al een geweldige finale wat resulteerde in een derde plaats in de kwalificatie. Een grote beker die ik na mijn VADER en PIERRE te hebben bedankt in ontvangst mocht nemen.
Bryan #63
Klik hier om terug te gaan